poniedziałek, 25 października

Graj powoli czyli slowplay

Oczywiście nie chodzi w tym wypadku o powolność ruchów czy ociąganie się z podejmowanie decyzji. Krótko mówiąc: nie chodzi o grę „na czas”. Slowplay to taktyka polegająca na czekaniu lub tylko sprawdzaniu podbić przeciwników w sytuacji, w której nasze karty tworzą bardzo mocny układ, a chcemy, by pozostali gracze włożyli do puli więcej pieniędzy.

Taktykę warto stosować wtedy, kiedy obawiasz się, że przeciwnicy mogą się domyśleć, że rozgrywasz bardzo mocny układ kart, i w rezultacie zrezygnują z dalszej licytacji. Niektórzy gracze mają na przykład skłonność do przesadnej obrony silnych kart startowych (np. wysokiej pary) w sytuacji, w której flop wcale nie zapewnia im najsilniejszego układu. Jeśli masz do czynienia z takim przeciwnikiem (przekonanym, że „z dwiema damami trzeba grać”), zaczekaj na jego ruch po wyłożeniu na stół czwartej karty wspólnej, jest bowiem szansa, że dzięki zastosowanej przez Ciebie taktyce podbije on stawkę z własnej inicjatywy, budując pulę dla Twojego zwycięskiego układu kart.

Taktyka “slowplay” należy do bardzo skutecznych, jednak nie jest to sposób na prowadzenie gry przez cały czas. Stosując tylko tę taktykę nie zapewnimy sobie sukcesu ani nie uchronimy się przed stratami. Za to nasza gra stanie się dość czytelna i przewidywalna. “Slowplay” nie powinno się stosować w poniższych sytacjach:

  • Kiedy darmowa karta (czyli karta, którą można obejrzeć bez podbijania stawki) pozwoli przeciwnikowi skompletować lepszy układ. Jeśli umożliwisz przeciwnikom oglądanie kart za darmo, może się zdarzyć np., że strit, którego uzyskałeś na flopie, okaże się słabszy od strita skompletowanego przez innego gracza po obejrzeniu wszystkich kart wspólnych. Kolor z asem może w podobnej sytuacji przegrać z fulem, a trójka – ze stritem lub kolorem. Pozwalaj obejrzeć kartę za darmo tylko wtedy, gdy pula jest mała lub średnia, a w trzech wspólnych kartach nie widzisz zagrożenia dla swojego układu.
  • Kiedy pula jest wysoka. Unikaj taktyki „slowplay” w grze z przeciwnikami, którzy są skłonni zaryzykować swoje pieniądze, aby skompletować kolor lub strita wymagające dobrania określonych dwóch kart w turnie i riverze (ang. backdoor flush i backdoor straight).
  • Kiedy w rozgrywce uczestniczy wielu graczy. W tej sytuacji istnieje duże prawdopodobieństwo, że darmowa karta poprawi znacząco położenie jednego z nich. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, kiedy masz bardzo silny układ kart (np. fula) i podbicie po flopie mogłoby spowodować, że większość graczy spasuje, a przez to nie dołoży pieniędzy do puli. W takim wypadku – jeśli to nie Ty podbijałeś jako pierwszy – sprawdź tylko poprzedni zakład z nadzieją, iż inni uczestnicy zrobią to samo.
  • Kiedy masz dużo lepszą rękę od przeciwników i przypuszczasz, że darmowa karta nie zmieni znacząco układu sił na stole. W takiej sytuacji trudno liczyć na to, że inny gracz zainicjuje licytację. Warto więc podbić nieco stawkę tuż po flopie w nadziei, że słabsi przeciwnicy zamiast czekać przynajmniej Cię sprawdzą, a tym samym podwyższą pulę, która i tak przypadnie Tobie.
  • Kiedy grasz ze słabymi przeciwnikami. Jeśli Twoi rywale mają tendencję do sprawdzania zbyt wielu zakładów, podbij stawkę od razu po flopie, aby maksymalnie podwyższyć pulę.
  • Kiedy jeszcze inny gracz oprócz Ciebie skompletuje silny układ kart. Jeżeli obaj będziecie stosowali taktykę „slowplay”, istnieje ryzyko, że wciągniecie pozostałych uczestników do gry za późno, a tym samym jeden z Was zgarnie mniejszą pulę, niż było to możliwe.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

11 − 9 =